środa, 15 stycznia 2014

Rozdział 5

Justin's POV 


Podjechałem pod dom Jaden'a czekając aż wyjdzie. Jedziemy na imprezę i przy okazji obgadamy tą akcję zaplanowaną przez jego kuzyna Alfredo. Po chwili zobaczyłem jak wybiega z domu i kieruje się w stronę mojego auta. Odblokowałem drzwi, żeby mógł wsiąść.
- Siema stary! - przybiłem z nim sztamę.
- Siema! Długo czekasz?
- Przed chwilą podjechałem - uspokoiłem go. - Gadałeś ze swoim kuzynem?
- Jasne, wkręciłem nas obu, jutro mamy przyjechać do jego klubu na 20 i wszystko obgadamy.
- Wiadomo o co chodzi? - dopytywałem.
- Nie mówił za dużo, bo rozmawialiśmy przez telefon, ale wiem że będzie z tego sporo szmalu - uśmiechnął się cwaniacko.
- No i o to chodzi - zacząłem się śmiać i wyjechałem spod jego domu kierując się na imprezę.

***

 Kiedy dojechaliśmy zobaczyłem zajebistą chatę, jest chyba lepsza od mojej. Wielki nowoczesny dom, ogromny taras i podwórko. Wszędzie pełno drogich samochodów.
- Rozwalimy system - powiedziałem do Jaden'a, a on zaczął się śmiać.
Wsiedliśmy z samochodu i udaliśmy się w kierunku bramy. Weszliśmy na podwórko, wszędzie tańczyli ludzie, niektórzy palili papierosy, większość piła piwo z czerwonych lub niebieskich kubków. Brakowało mi takich rzeczy. Rozpoznałem dużą ilość osób, niektórzy to moi znajomi, niektórzy ze mną zadarli i chyba nadal się mnie bali, czasem mnie to bawi jak ludzie się mnie boją. Wyjąłem z kieszeni paczkę papierosów i poczęstowałem Jad'a.  Gdy spaliłem dwa papierosy wbiłem do środka, tu było jeszcze więcej ludzi i niestety była też Taylor, która już szła w moją stronę. Znów będę musiał się z nią użerać. Czułem na sobie wzrok pożądania wielu dziewczyn i zazdrości facetów. Przyzwyczaiłem się do tego i nawet to polubiłem. Gdy tak obserwowałem tłum u mojego boku pojawiła się ta mała zdzira.
- Hej, Jus! Napijesz się? - próbowała przekrzyczeć muzykę. Uśmiechnąłem się do niej i zbliżyłem usta do jej ucha.
-Chętnie, ale... nie z Tobą! - chyba się trochę przestraszyła, a potem spojrzała na mnie ze zniesmaczoną miną. Nie obchodziło mnie to, chciałem tylko, żeby się odczepiła.
- Daj spokój, nie musisz być takim dupkiem - powiedziała z wyrzutem.
- Czy ja ostatnio nie dałem Ci do zrozumienia, że masz się odpierdolić, co?
- No niby tak, ale chyba możemy gadać, nie?
- Nie, nie możemy!
- Dobra, jeszcze mnie popamiętasz sukinsynu! - chyba chciała mnie przestraszyć, ale jej jakoś nie wyszło. Ważne, że się w końcu odczepiła. Gdy tylko zniknęła z mojego pola widzenia udałem się po piwo. Wypiłem trzy kubki obserwując tańczących ludzi. Jakaś brunetka wyszła z tłumu i szła w moją stronę, zobaczymy co się wydarzy.
- Cześć, jesteś Justin, prawda?
- Tak, to ja - uśmiechnąłem się cwaniacko.
- Ja jestem, Am...
- To nie ważne - przerwałem jej. - Chcesz zatańczyć? - kiwnęła głową co wziąłem za przyjęcie propozycji. Złapałem ją za rękę i pociągnąłem w stronę parkietu. Zaczęliśmy tańczyć ocierając się o siebie. Było bardzo gorąco, niestety coś nam przerwało. Po lewej stronie rozbrzmiały oklaski, więc poszedłem zobaczyć co się dzieje. Jakieś dwie dziewczyny tańczyły, ale ich taniec był po prostu...nieziemski! Tańczyły świetnie, wszystkim facetom ciekła ślinka, a laski patrzyły na nie z zazdrością, tylko pozostaje pytanie - kim one są? Przebiłem się przez tłum gapiów, by stanąć w pierwszym rzędzie. Jedna miał blond włosy, druga była brunetką. Skąd ja je znam? Nie, to nie możliwe. To nie może być prawda. Te dwie dziewczyny to... Emma i Ashley.


Ashley's POV


Impreza była zajebista. Sporo już wypiłyśmy, kilka osób poczęstowało mnie papierosem, było świetnie. Siedziałam przy barku razem z Emmą i obserwowałyśmy tańczących ludzi. Byłyśmy już trochę wstawione. Nagle coś mnie skusiło, żeby zatańczyć. Porwałam Em i pobiegłyśmy na parkiet. Grała szybka muzyka, jakiś dupstep. Było bardzo gorąco, a dookoła tańczyli ludzie. Wszyscy się o siebie ocierali. Gdybym była trzeźwa, pewnie by mi to przeszkadzało, ale teraz się tym nie przejmowałam, skupiłam się na tańcu. Z czasem coraz więcej ludzi zaczęło nam się przyglądać. Tańczyłyśmy razem, bardzo seksownie. Schodziłyśmy w dół, kręciłyśmy tyłkami, śmiałyśmy się i ocierałyśmy o siebie. Kilka osób zaczęło bić nam brawo, a później dołączyły do niech następne, tak że byłyśmy w centrum uwagi. Schodziło się coraz więcej ludzi. Rozglądałam się, ale nikogo tu nie znałam. Gdy nagle przez tłum zaczął się ktoś przepychać. Zainteresowało mnie to, jednak nie przerywałam tańca. Ta osoba stanęła w pierwszym rzędzie, chwilę obserwował nas z pożądaniem, jednak później zastąpiło je zdziwienie. Chyba mnie rozpoznał, ale kto to... Nie, to nie możliwe. To przecież Justin!


Justin's POV


Stałem tam chwilę w osłupieniu, ale otrząsnąłem się i poszedłem po kolejne piwo. DJ zarządził przerwę, więc spora ilość ludzi wyszła na zewnątrz, bo muzyka była cicha i spokojna. W środku została tylko garstka osób. Zobaczyłem, że Benson mnie obserwuje. Uśmiechnąłem się do niej i puściłem oczko, co spowodowało, że spuściła wzrok i się zawstydziła. Taka niewinna, to żałosne. Na chwilę straciłem ją z pola widzenia, ale szybko odszukałem ją w tłumie. Gdzieś szła i to raczej nie było wyjście do toalety. Była spięta i kierowała się w stronę wyjścia. Po drodze wzięła jeszcze płaszcz. Postanowiłem ją śledzić. Szedłem kilka metrów za nią, kierowała się w stronę miasta. Szła główną ulicą, a gdy na chwilę się odwróciłem musiała wejść w jakąś uliczkę, bo zniknęła mi z oczu.


Ashley's POV


Chciałam się trochę przewietrzyć, więc wyszłam w stronę miasta. Było już późno, więc szłam główną ulicą, zawsze bałam się ciemności. Nagle ktoś pociągnął mnie za rękę i przycisnął do ściany w jednej z tych strasznych ciemnych uliczek.
- Cześć piękna, może się zabawimy?
- Nnnie, puuuść mnie... - wydusiłam z siebie.
- Zamknij się!
Mocno trzymał mnie za nadgarstki, a drugą ręką rozpiął mi koszulę i spodnie. Zaczął mnie obmacywać i całować po szyi, kierując się w stronę mojej twarzy. Oderwał się na chwilę, po czym uśmiechnął się i pocałował mnie w usta. Próbowała się odsunąć, szarpałam się, ale on był silniejszy. Włożył mi język do gardła, a ja nadal próbowałam się wyrwać, lecz to na nic. Powoli traciłam już siły. Gdy się ode mnie odsunął wykorzystałam ten moment, by zawołać o pomoc, lecz później tego pożałowałam.
- Ratunku! Pomocy! - krzyczałam ile sił w płucach.
- Zamknij mordę mała suko! - po chwili poczułam mocne uderzenie w twarz. Złapałam się za policzek. Bolało jak diabli, czułam jak moja twarz pulsuje. - Jeszcze raz krzykniesz, a tego pożałujesz. I tak nikt Cię nie usłyszy! - przycisnął mnie mocno do ściany opierając na mnie cały ciężar swojego ciała. Nie miałam już siły się wyrywać i krzyczeć. Moje życie stanęło mi przed oczami. Nie chciałam stracić dziewictwa z jakimś przypadkowym facetem. To nie miało tak być! Łzy same napłynęły mi do oczu. Zamknęłam je, żeby nie dać mu tej satysfakcji i czekałam, aż ten koszmar się skończy.



_______________________

Na początku chciałam Was bardzo przeprosić, że tak długo czekaliście na nowy rozdział. Miałyśmy małe problemy techniczne, ale już jest dobrze. Mam nadzieję, że się to nie powtórzy. Jak Wam się podoba rozdział? Czekam na Wasze opinie w komentarzach. Kocham Was i mocno całuję <3 
@fuuny_life xx

wtorek, 7 stycznia 2014

Rozdział 4

Justin's POV


Po zajęciach wf-u poszedłem szybko pod prysznic, ubrałem się i udałem się do szafki by wziąć swoje rzeczy. Chciałem jak najszybciej wyjść z tej budy. Musiałem sobie wszystko przemyśleć. Ruszyłem w stronę swojego samochodu gdy poczułem wibracje w kieszeni. Wyjąłem telefon, odblokowałem go. Sms od Jaden'a.





Szybko schowałem telefon z powrotem do kieszeni, wsiadłem do samochodu i ruszyłem prosto do domu.

***

Samochód zaparkowałem zaraz  przed domem. Wyszedłem i idąc w stronę wejścia wpadłem na kogoś.
- KURWA! Uważaj trochę! - krzyknąłem nie wiedząc jeszcze z kim mam do czynienia.
- Sorry, nie chciałam Cie przestraszyć - podniosłem wzrok i zobaczyłem Taylor próbującą się do mnie przytulić. Czy nie dałem jej ostatnio do zrozumienia, że ma mnie zostawić w spokoju?
- JA NICZEGO SIĘ NIE BOJĘ, JASNE?! - odepchnąłem ją lekko od siebie.
- Dobra, dobra, ale mógłbyś nie być dla mnie taki wredny, tak? - powiedziała z wyrzutem.
- Pozwól, że ja o tym zdecyduje. Dla mnie jesteś już nikim i uprzejmie Cię proszę żebyś się odpierdoliła!
- Przecież byliśmy ze sobą, spałeś ze mną, było nam dobrze, to już nic kurwa nie znaczy?! - chyba trochę się wkurzyła. To prawda byliśmy razem, ale to byłą tylko przygoda. Musiałem odpocząć od tego całego gówna, ona byłą tylko odskocznią od rzeczywistości. W łóżku nie była świetna, ale to już koniec.
- Teraz już nie! Byłem z Tobą tylko po to, żeby zapomnieć o tym całym gównie które mnie otaczało. To nic nie znaczyło - powoli zaczyna mnie denerwować.
- Nawet jeśli tak było, to Ci wybaczam - szeroko się uśmiechnęła, aż mi się niedobrze zrobiło.
- Nie rozumiesz, że byłaś, jesteś i będziesz dla mnie nikim! Nie potrzebuje Cię już, czaisz? - podniosłem głos. Inaczej chyba jej tego nie wytłumaczę.
- Dobra, nawet jeśli już Cię nie obchodzę i masz mnie w dupie, to chodźmy chociaż na górę i się zabawimy - cwaniacko się uśmiechnęła. Nie powiem, że przez chwilę nie chciałem z nią iść i po prostu o tym nie myśleć, ale nie zrobię tego. Two zwykła szmata, jest nikim.
- NIE, NIE i jeszcze raz NIE! Dla mnie jesteś już skończona, w ogóle mnie nie obchodzisz, jesteś nikim zrozum! - musiałem ją od siebie odsunąć, bo zaczęła się do mnie kleić.
- Jeśli jestem dla Ciebie nikim to po co  wróciłeś do Kanady, co? - Ona serio myśli, że wróciłem dla niej? Aż mi się śmiać zachciało.
- Na pewno nie dla Ciebie. Daj mi w końcu spokój i spieprzaj stąd! - teraz już krzyczałem, nie dała mi wyboru.
- Ale Justin...
- Nie ma żadnego ale... Spierdalaj! - ominąłem ją i wszedłem do domu. Jeszcze chwilę i bym jej chyba wyjebał.

***

Pierwsze co zauważyłem, gdy już wszedłem do salonu to moja mama, która siedziała przy stole i... czy ona płacze? Musiało stać się coś poważnego. Podszedłem do niej, chyba mnie nie zauważyła. Stałem chwilę za nią zastanawiając się co mam zrobić, a potem mocno ją przytuliłem. Lekko wzdrygnęła się pod wpływem mojego dotyku, jakby się czegoś bała. Muszę się dowiedzieć co się stało. Usiadłem koło niej i złapałem ją za rękę.
- Mamo, co się stało? - próbowała powstrzymać płacz.
- Nic takiego, nie martw się - myślała, że jestem głupi. Przecież widzę, że coś jest nie tak.
- Jakby nic się nie stało, to nie siedziałabyś tutaj cała zapłakana - muszę się dowiedzieć co jest nie tak - powiedz mi co się stało.
- Nie starczy nam na zapłacenie rachunków, zalegamy już za 2 miesiące - odpowiedziała zanosząc się płaczem.
- Ale jak to ? Przecież jak ostatnio z Tobą rozmawiałem to mówiłaś, że wszystko jest dobrze - byłem zdezorientowany.
- Nie chciałam Cie martwić, miałeś mnóstwo spraw na głowie, a ja jestem złą matką, nie potrafię nawet poradzić sobie z takimi rzeczami - zaczęła płakać jeszcze bardziej. Nie wiedziałem co robić, nie jestem dobry w takich sprawach.
- Nie masz prawa tak mówić. Jesteś najlepszą mamą na świecie i pamiętaj że możesz mi wszystko powiedzieć, a ja Ci pomogę. Nie przejmuj się, załatwię pieniądze.
- Ale synku, nie możesz...
- Nie ma żadnego ale mamo! Jestem facetem i moim zadaniem jest opiekowanie się Tobą i maluchami. Nie pozwolę, żeby czegoś Wam brakowało. Nie martw się, jakoś sobie poradzę i spłacę ten dług - przytuliłem ją mocno - proszę Cię, przestań płakać.
- Jesteś już taki duży Jus, jesteś prawdziwym mężczyzną. Kocham Cię - pocałowała mnie w policzek.
- Ja Ciebie też mamo - ucałowałem ją w czoło. - Będzie dobrze - krzyknąłem do niej udając się do pokoju. Wszedłem do swojego pokoju, była 17. Mam jeszcze dwie godziny, żeby załatwić sprawę z pieniędzmi i przygotować się do imprezy. Dam radę, wszystko jak zwykle wyjdzie zajebiście. Muszę zadzwonić do Jaden'a, on mi pomoże. Wybrałem jego numer i przystawiłem telefon do ucha. Jak zwykle odebrał już po pierwszym sygnale.
- Halo?
- Siema stary, mam sprawę.
- Co jest?
- Czy twój kuzyn Alfredo ma może jakieś zlecenia w najbliższym czasie? - zapytałem z nadzieją w głosie, musi coś mieć inaczej jestem skończony.
- Świetnie trafiłeś, pojutrze jest jakaś akcja, wkręcić Cię?
- Dzięki stary, ratujesz mi tyłek. Na Ciebie zawsze mogę liczyć. To do 19, tak?
- No pewnie, nie ma sprawy. Szykuje się niezła impreza - odpowiedział i się rozłączył.
Po zakończeniu rozmowy udałem się do łazienki, żeby wziąć prysznic. Gdy już skończyłem się kąpać, wyszedłem z łazienki obwinięty białym ręcznikiem w pasie. Moja mama chyba musiała posprzątać, bo na podłodze nie leżały żadne rzeczy, a gdy otworzyłem szafę zobaczyłem, że wszystko jest złożone w dokładną kostkę. Ona jest cudowna, nie dość, że ma tyle problemów na głowie to jeszcze sprząta mi w pokoju. Mam nadzieję, że ta akcja się powiedzie to będę mógł się jej jakoś odwdzięczyć. Z szafy wyjąłem czarną bokserkę i rurki. Na szyję założyłem nieśmiertelniki, nigdzie się bez nich nie ruszam, a na nogi wsunąłem jakieś adidasy za kostkę, oczywiście czarne. Była 18, więc mam jeszcze dużo czasu żeby obgadać całą sprawę Alfredo. Wyszedłem z domu i ruszyłem w stronę domu Jaden'a.


Ashley's POV


Lekcje szybko zleciały, choć musiałam tolerować tego dupka. Nienawidziłam go i wątpiłam w to, że kiedykolwiek się zaprzyjaźnimy. Zaraz po skończonych lekcjach udałam się do domu, by przygotować się do imprezy. Jest 16, więc mam trzy godziny. Mam nadzieję, że zdążę. Gdy tylko weszłam do domu od razu ruszyłam do pokoju, odłożyłam wszystkie rzeczy i poszłam do łazienki, by napuścić sobie gorącej wody do wanny. Włączyłam muzykę i zdjęłam z siebie wszystkie ubrania. Wlałam trochę płynu do kąpieli o karmelowym zapachu. Uwielbiam gdy tworzy się dużo piany. Weszłam do wanny i odprężyłam się słuchając muzyki.

***

Po półgodzinnym leżeniu w wannie stwierdziłam, że nie mogę tracić już więcej czasu i muszę się w końcu umyć. Wzięłam butelkę z szamponem, wylałam trochę na rękę i nałożyłam na włosy dokładnie masując głowę. Następnie wydepilowałam nogi i umyłam ciało żelem. Jeszcze tylko spłukać włosy, nałożyć odżywkę i ponownie spłukać. Gdy już wyszłam z wanny nasmarowałam ciało balsamem. Chwilę musiałam poczekać aż wyschnę, po czym założyłam bieliznę. Podeszłam do lustra i zaczęłam suszyć włosy. Kolejnym elementem było posmarowanie twarzy kremem i włączenie prostownicy. Czekając aż się nagrzeje postanowiłam wybrać lakier. Hmm.. czerwony będzie dobry. No tak.. prostownica. Jest już gotowa. Zaczęłam dokładnie prostować każdy centymetr moich włosów. Zrobiłam jeszcze delikatny makijaż, czyli maskara, kredka i błyszczyk. Pomalowałam paznokcie wybranym wcześniej lakierem i wyszłam z łazienki. Podeszłam do szafy i wyciągnęłam z niej koszulę w kratę, oczywiście biało-czarną. Uwielbiam czarny kolor. Poszukałam także czarnych rurek i butów na koturnie, także czarnych. Wybrałam jeszcze torebkę, do której włożyłam słuchawki, klucze, telefon, ładowarkę i jakieś ciuchy na noc. Użyłam jeszcze mojego waniliowego perfumu, założyłam biżuterię i byłam już gotowa. Wzięłam buty w rękę i zeszłam na dół.
- Mamo, wychodzę - krzyknęłam zakładając buty.
- A dokąd to? - była wyraźnie zdziwiona i zaciekawiona. No tak, wiedziałam że o czymś zapomniałam. Nie powiadomiłam rodziców, że idę 'spać' do Emmy.
- Umówiłam się z Emmą, że będę dziś u niej spać, mogę prawda? - zrobiłam słodkie oczka. - Zapomniałam Cię wcześniej zapytać, przepraszam, ale Emma już na mnie czeka, nie chcę jej wystawić.
- No w porządku, możesz iść. Ale zadzwoń jak już dotrzesz do niej - uśmiechnęła się do mnie.
- Dziękuję mamo, jesteś najlepsza - pocałowałam ja w policzek.
- Wiem, wiem. Leć już, bo się spóźnisz. Kocham Cię córciu.
- Ja Ciebie też mamo - krzyknęłam wychodząc na dwór. Dziś było wyjątkowo ciepło, na razie wszystko nam sprzyja.

***

Zaparkowałam samochód przed domem Emmy, miałyśmy jeszcze jakąś godzinę do imprezy. Weszłam do domu, przywitałam się z jej mamą i udałam się do jej pokoju.
- Cześć kochana! - przywitałam się całując ją w policzek.
- Hej słoneczko - często tak na mnie mówiła.
- Ty jeszcze nie gotowa? - byłam zdziwiona.
- Nie wiem co ubrać, musisz mi pomóc. No i jeszcze zrobić fale, ty robisz najlepsze.
- Hahahaha, dziękuję. No to bierzemy się do roboty.
Podeszłam do jej szafy, miałam już w głowie idealny strój. Poszukałam czarnych rurek, ciemno szarej bluzki na ramiączka i skórzanej kurtki. Obie lubiłyśmy się ubierać w dość ciemne kolory.
- Zakładaj to, a ja podłączę lokówkę - uśmiechnęłam się do niej rzucając ciuchy w jej stronę.
- Dziękuję, jesteś najlepsza! - posłała mi buziaka.
- Wiem - zaśmiałam się. Znalazłam lokówkę i podłączyłam ją zaraz koło łóżka. Em szybko założyła wybrane przeze mnie ciuchy i zrobiła sobie szybki makijaż, który był bardzo podobny do mojego. Gdy ja robiłam jej piękne fale, ona malowała sobie paznokcie na czarny kolor. Po zrobieniu jej fryzury spryskałam ją lakierem, żeby wytrzymała całą noc, a następnie wyjęłam z jej szafy czarne buty na koturnie.
- Wyglądasz pięknie kochanie! - przytuliłam ją.
- Ty wyglądasz lepiej słoneczko!
- Nieprawda!
- Dobra, obie wyglądamy zajebiście i powalimy wszystkich na kolana.
Zaczęłyśmy się śmiać. To moja najlepsza przyjaciółka odkąd pamiętam, nic nas nie rozdzieli.
- Kocham Cię - szepnęła mi do ucha.
- Ja Ciebie też - odpowiedziałam. - Dobra, zbieramy się, mamy dokładnie 20 minut do imprezy - ponagliłam ją. Zeszłyśmy po schodach i udałyśmy się do mojego samochodu. Zapowiada się niezapomniana noc.


______________________

I jak? Wyszedł nam trochę dłuższy niż myślałam. Jesteśmy wdzięczne za prawie 1k wyświetleń. Dziękujemy, że jesteście i że doceniacie naszą pracę. Jesteśmy tu dla Was i mam nadzieję, że zostaniemy do końca. Jeśli możecie to komentujcie, bo to dla nasz bardzo ważne. Dzięki temu wiemy, że doceniacie nasza pracę. Kochamy Was xx

Michalina & @fuuny_life x

poniedziałek, 6 stycznia 2014

WAŻNE!

Jest kilka spraw, po pierwsze informowanie. U góry jest zakładka 'Informowani'. Jeśli chcecie być informowani to podawajcie swoje nazwy tt albo ewentualnie ask. Założyłam także grupę na facebook'u do której każdy może dołączyć. LINK DO GRUPY

Po drugie współtwórczynią tego bloga jak i zarówno autorką szablonu jest Michalina. Ona częściowo zarządza tym blogiem i poprawia rozdziały. Więc bądźcie cierpliwi, bo najpierw ja muszę napisać rozdział, a potem ona go poprawia. To nie jest takie łatwe i zajmuje trochę czasu, więc proszę Was o cierpliwość. Rozdziały będą pojawiać się najszybciej jak mogą.

Kocham Was <3

@fuuny_life

sobota, 4 stycznia 2014

Rozdział 3

 przepraszam, przepraszam, przepraszam

Ashley's POV 




Kiedy tylko usłyszałam swoje imię zamarłam. Dlaczego akurat ja?
- Ashley, oprowadzisz Justina po szkole, dobrze?
- Ale...
- Nie ma żadnego ale moja droga, jesteś jedną z najlepszych uczennic w naszej szkole, nadajesz się idealnie.
- Dobrze proszę pani - chyba wyczuła mój zrezygnowany ton, bo ciepło się do mnie uśmiechnęła i dodała:
- Powodzenia kochana.
Gdy tylko zamknęła za sobą drzwi zapanował chaos, wszyscy zaczęli nerwowo szeptać między sobą, zamęt przerwał krzyk pani Smith.
- PROSZĘ O CISZĘ! Emma, proszę przesiądź się do Caroline, a ty Justinie - zwróciła się do nowego ucznia - możesz usiąść z Ashley, to świetna uczennica więc na pewno z chęcią Ci pomoże.
- Dziękuję bardzo, pani...
-Smith, nazywam się Smith - ciepło uśmiechnęła się do niego. Bieber zaczął iść w moją stronę cwaniacko się uśmiechając, jak ja tego nienawidziłam, ugh.. Nie dość, że chodzi do mojej szkoły, do mojej klasy, to jeszcze musi ze mną siedzieć. Po prostu świetnie - powiedziałam sama do siebie. Dobra, nie ma co narzekać, nie zmienię decyzji pani dyrektor. Trzeba to jakoś znieść, przecież nie będzie trzeba go oprowadzać do końca życia, nie? Przeżyję te kilka dni.
- Cześć jestem Ashely - próbowałam być miła.
- Jasne, to już wiem - myśli, że jak będzie chamski to zrobi na kimś wrażenie? Co za dupek.
- Słuchaj, nie myśl sobie, że jestem uradowana tym, że będę Cię oprowadzać. Po prostu spróbuj chociaż udawać miłego, ja Ci pokażę szkołę i oboje będziemy mieli spokój.
- Ta, spróbuję - ja tu robię mu wielki wykład, a on mnie zlewa. Coś czuję, że nigdy go nie polubię. Resztę lekcji minęło dość normalnie, postanowiłam, że jeśli nie będzie to konieczne ro nie będę z nim rozmawiała. Będę udawać, że go tu nie ma. Za 5 minut będzie dzwonek, nareszcie pozbędę się tego głupka. Te ostatnie pięć minut lekcji szybko minęło i kiedy tylko usłyszałam dzwonek szybko się spakowałam i wyszłam z kalsy.
Nieźle Ci się trafiło - Emma zaczęła się cicho śmiać. Siedziałyśmy na naszej ulubionej ławce i jak zwykle rozmawiałyśmy o wszystkim.
- To skończony dupek i nie mam zamiaru mieć z nim nic wspólnego. - powiedziałam przez zaciśnięte zęby. - Nie wiem jak można być takim kretynem, to się w głowie nie...
-Ashley... - Emma spojrzała na mnie przerażona.
-Co się stało? - nie wiedziałam o co jej chodzi. Zachowywała się dziwnie i nagle skupiła wzrok na czymś co znajdowało się za mną. Powoli odwróciłam głowę, niestety stało się najgorsze. Bieber stał tuż za mną nieźle wkurzony, chociaż można było też dostrzec lekkie rozbawienie w jego wyrazie twarzy. Chyba słyszał całą naszą rozmowę.
- O kim to tak rozmawiacie? - jego cwaniacki uśmieszek działał mi już na nerwy.
- Nie twój zasrany interes - nie miała ochoty z nim rozmawiać.
- Zachowuj się! - chyba trochę się wkurzył - Przypominam, że masz mnie oprowadzić i że jestem pod 'twoją opieką' - aż zachciało mi się śmiać jak to powiedział.
-Nie poradzisz sobie sam? Taki duży chłopak, boisz że się zgubisz, co? - zaczęłam go przedrzeźniać, ale to chyba nie był dobry pomysł.
- JA SIĘ NICZEGO NIE BOJĘ! - tak się wydarł, że aż się przestraszyłam. Postanowiłam załagodzić sytuację.
- Dobra, okej. Przepraszam Cię, nie powinnam się tak zachować. Teraz mamy dwie godziny wf-u. Sala gimnastyczna znajduje się piętro niżej, na pewno trafisz. Potem pokażę Ci całą szkołę, jeśli chcesz, ale teraz muszę pogadać z Emmą.
- Jasne.. - chyba zrobiło mu się trochę głupio, zresztą mi też. Chciałabym wiedzieć dlaczego tak wybuchł. Może coś mu się stało. Mimo, że ten facet mnie irytuje to jest bardzo ciekawy. Może kiedyś uda mi się go rozgryźć. Moje zamyślenie przerwał trochę przerażony głos Emmy:
- Co to miało być?
- Sama nie wiem.. dobra, nie rozmawiajmy już o tym. Chciałaś ze mną o czymś rozmawiać, prawda?
- Aaa.. tak. Rozmawiałaś z rodzicami odnoście dzisiejszej imprezy?
- Ummm.. jeszcze nie i raczej nie zamierzam. Na pewno mi nie pozwolą.
- No to może.. - ruszyłyśmy w stronę szafek - ten pomysł.. może powiesz im, że śpisz u mnie, a tak serio pójdziemy na imprezę.
- Myślę, że to może wypalić. To której u Ciebie?
- 16? Chyba nam starczy czasu, co? Impreza zaczyna się o 19.
- Jasne, że starczy - rozmowę przerwał nam dzwonek.
- No to jesteśmy umówione - zaczęłyśmy się śmiać. Wieczór zapowiadał się wyjątkowo świetnie. Mam nadzieję, że nic tego nie zepsuje.


Justin's POV 



Nie wiem czemu, ale intryguje mnie ta dziewczyna. Jest inna niż wszystkie. Jestem w tej szkole dopiero kilka godzin, a już widziałem pełno dziewczyn, które do mnie wzdychały. To norma, ale ona.. ma w sobie coś, czego nie ma żadna inna. Pamiętam ją z podstawówki, ale nie dokładnie. Wiem tylko, że dobrze się uczyła. Bardzo się zmieniła jeśli chodzi o wygląd. Całkiem niezła z niej laska. Dzięki dyrektorce będę spędzał z nią sporo czasu. Jej się to chyba nie podoba, ale niedługo zmieni zdanie. Poszedłem do swojej szafki, żeby wziąć swoje dresy, białą koszulkę na ramiączka i buty. Gdy tylko usłyszałem dzwonek udałem się z chłopakami do szatni. Większość z nich to lamusy, ale jest kilku z którymi mógłbym się zadawać. Przebrałem się i wziąłem butelkę z wodą. Wszedłem na salę. Mój wzrok skupił się na jedynej, jak na razie osobie na tej sali. Stała do mnie tyłem, więc nie widziałem jej twarzy. Miała długie blond włosy spięte w kitkę. Mogłem stwierdzić, że miała idealną figurę, a krótkie spodenki, które miała na sobie piękne podkreślały jej tyłek. Moje rozmyślenia przerwał gwizdek trenera, który wzywał nas na zbiórkę. Nawet nie zauważyłem jak wszyscy już przyszli. Było kilka niezłych dziewczyn, ale ja nie mogłem oderwać wzroku od tej blondynki. Niestety gdzieś mi zniknęła i nie mogłem jej znaleźć. Nagle stanęła obok mnie, gdy zobaczyłem że ta piękna dziewczyna, na którą cały czas się gapiłem to Ashley, oniemiałem. Nie wiedziałem co powiedzieć.
- Co się tak gapisz? Mam coś na twarzy? - zapytała od razu pocierając policzki.
- Nie, po prostu tylko Ciebie znam - próbowałem się wymigać. Chyba poskutkowało, bo tylko się uśmiechnęła i poszła do grupy dziewczyn. Trener zaczął coś gadać, a że nie miałem nic lepszego do roboty, postanowiłem że posłucham. Wyglądał na porządnego gościa. Powiedział, że w najbliższym czasie będą zawody z koszykówki i że szukają nowych ludzi do szkolnej drużyny. Uwielbiam koszykówkę, ale nie mam zamiaru brać udziału w żadnych zawodach, ani należeć do tej całej drużyny. Zrobiliśmy rozgrzewkę, po której kilku chłopaków było strasznie wykończonych. Jebane lamusy, które tylko siedzą przed tymi komputerami i grają w jakieś gówniane gry. Nie wiem jak tak można. Teraz mieliśmy grać w kosza. Trener wyznaczył dwóch chłopaków, widać było że są wysportowani, pewnie należą do jego drużyny. Zaczęło się wybieranie drużyn. Nie znają mnie, więc zostałem wybrany praktycznie na końcu. Jeszcze im pokażę na co mnie stać.

______________________________

@fuuny_life

środa, 1 stycznia 2014

Uwaga !

Uwaga!
Słuchajcie, chciałabym żeby więcej osób czytało tego bloga i chciałbym to widzieć, a jedynym na to sposobem są komentarze. Proszę Was tylko o pozostawienie choć zwykłego 'fajne' po przeczytaniu rozdziału. To dla mnie bardzo ważne. Jeżeli chcecie, żebym dodała następny rozdział to proszę Was by pod poprzednim rozdziałem znalazły się choć 4 komentarze. Dziękuję i pozdrawiam <3
@fuuny_life